.JPG)
Verslagen
Ster der Vlaamse Ardennen rit 2 (Erwetegem) (18/05/2012)
86e plaats
Deze morgen stond er een ploegentijdrit over zo'n 11 kilometer op het programma. Maar die ploegentijdrit begon al volledig verkeerd voor mij. Al bij de start trap ik mijn ketting er af, en die wil er niet meteen terug op, ik kwakte ook met mijn knie tegen mijn stuur, en had bij het terug op gang trekken redelijk veel pijn. Zo vertrok ik met een halve minuut achterstand op mijn ploegmaten aan de tijdrit. Ik pikte op 3 kilometer van het einde terug aan, maar m'n ploegmakkers waren al té vermoeid, waardoor we veel tijd verloren. Dus veranderde ik de plannen, en wilde een rechtzetting. Ik maakte van de Bergtrui een doel, en vertrok al van bij de start. Ik kreeg Wout van Aert mee ; die ploegmaat is vaan Daan soete die op dat moment nog de bollen in bezit had. Het was echter nog 20 kilometer alvorens de eerste bergpunten. Maar ik had geen schrik van de aanval. Zo reed ik op mijn eentje anderhalve minuut voorsprong bij elkaar. Van Aert sprong bij elke bergprijs gemakkelijk uit mijn wiel om zo wat puntjes af te snoepen... Na twee ronden alleen te rijden kreeg ik hulp van Gianni Colpaert, Cedric Vanhoutteghem en ploegmaat Baptist Vermeulen. Zo rijden we nog twee ronden voorop en heb ik intussen virtueel de bollentrui in mijn bezit. De volgende 4 bergprijzen kon ik op mijn ploegmakkers rekenen die directe concurrenten meteen terugriepen, en zo wist ik al op één ronde van het einde dat ik het podium op mocht. Ik was wel volledig leegestreden, en kwam achteraan het peloton binnen op de 86e plaats.
Foto's wegrit
Foto's ploegentijdrit
Ster der Vlaamse Ardennen rit 1 (Opbrakel) (17/05/2012)
18e plaats
De Ster der vlaamse Ardennen; vorig jaar wisten we hier in Opbrakel, de gele leiderstrui van Emiel Vermeulen met succes te verdedigen waardoor hij de Ster wist te winnen. Daarom ook mocht ik met het rugnummer één van start gaan. Ik hoopte op een lastige wedstrijd met veel verbrokkeling, maar in de eerste 4 ronden gebeurde bitterweinig. Daarom trok ik bij het ingaan van de 5e ( en iets lastigere grote ronden) in de aanval. Samen met Cedric Smet reed ik een eerste keer de beklimming La Houppe boven waar ik bergprijs punten kon nemen. Een ronde later kregen we het gezelschap van o.a. Dries Verstrepen en Daan Soete. Op de volgende beklimming van La Houppe rijd ik van voet tot top op kop, maar word voor de bergprijs punten nog voorbijgesprongen door Soete... Even later worden we terug gegrepen door een 10tal renners, wat snel 20 renners werden, en tijdens de laatste ronde vervoegden ons nog maals 16 renners... De koers was dus niet lastig genoeg geweest... Op de allerlaatste beklimming van La Houppe demarreert Ruben Pols, ik zit randje krampen, maar probeer toch in de tegenaanval te gaan op Pols met een renner van Cube. We komen traagjes dichter op Pols, maar het peloton zit ons op de hielen onder aanvoering van Balen BC. Tot op twee kilometer van het einde de Cube-renner weigert verder over te nemen, worden we ingelopen... Ruben Pols wint solo de rit, ikzelf zie de bergtrui met net aan mij voorbijgaan.
Provenciaal Kampioenschap Ruddervoorde (13/05/2012)
6e plaats
Het provenciaal kampioenschap is elk jaar een aparte koers. Velen verklaarden voordien het parcours gevaarlijk, en niet provenciaal kampioenschap waardig, of een kermiskoers.. Ik verkende woensdag - zei het met veel wind - het parcours en zag wel mogelijkheden. Echter was het vandaag helemaal anders. Geen vleugje wind maakte het zonder twijfel een rare wedstrijd. Vroeg in de wedstrijd komen een 8tal renners voorop. Daarbij twee renners van onze ploeg; Guillaume Mortier die letterlijk wegviel, en Roy Destadsbader die geen eten meehad. In het peloton word het een steekspel tussen 'de favorieten'. Geen enkele grote naam krijgt ruimte; ook ikzelf krijg telkens een sliert renners mee in mijn wiel. Het word een harde wedstrijd van gaatjes dichten, en demmarrages. Tot in veel schuifjes zo bijna een half peloton voorop raakt. Ik maak me geen zorgen, en wacht even af. (ik had immers al een hele wedstrijd niet uit de vuurlinie geweken) Het komt terug samen, en ik ga meteen in de tegenaanval op enkele vluchters. De goeie keuze, want de definitieve kopgroep was gevormd. Met daarin 4 man van DJ-Matic (Declercq, Planckaert, Noppe en Bouvry) zit ik in de tang. Ook Allegaert, Feys, Demasure ,Verscheure en Decoster maken deel uit van het 13 koppig groepje. In de slotfase kan Declercq een gaatje slaan, met hulp van z'n ploegmaats kan hij toch niet voorblijven. Dan is het de beurt aan Decoster, ik twijfel niet, en ga meteen achter hem aan - we zaten immers binnen de laatste twee kilometer. Er word geen moment getwijfeld, ik probeer nog vanuit Decosters wiel weg te springen, maar de samenwerking was te groot. Ik eindig uiteindelijk 'mààr' 6e. Verscheure is de nieuwe provenciale kampioen. Na een koers waarin ik sterk geviseerd werd, nog zo'n dichte plaats halen is naar mijn idee super gereden. De conditie is zeker terug, donderdag vat ik de Ster der Vlaamse Ardennen aan (waar we vorig jaar wonnen met Emiel Vermeulen).
Zerkegem (06/05/2012)
14e plaats
Het viel maar af te wachten wat de benen zouden geven na de interclub van gisteren, maar ik startte vandaag toch eerder met het idee snelheid en explosiviteit bij te winnen. Het vlotte eigenlijk wonderwel goed, en na een ronde reden we met z'n vieren voorop. Glenn Cauwelier, Damon Devriendt en Nicolas Cleppe. We draaiden goed rond, maar het peloton liet niet begaan. Bijna een halve wedstrijd reden we voorop met maximum 40 seconden voorsprong. Dus halfweg koers gebeurde wat ik vermoedde, het peloton komt weer aansluiten. Ik ga meteen mee in enkele nieuwe pogingen, maar er komt geen ruimte. Wanneer ik voor de eerste keer blijf zitten, rijd in schuifjes een kopgroep van 8 renners weg. We proberen nog met een ruim groepje naar de eersten toe te rijden, maar het vlotte niet goed... Ik ben tevreden over het weekend, de conditie lijkt me in stijgende lijn, hopelijk ben ik snel weer de oude!
Wortegem Koerse (05/05/2012)
28e plaats
Na de ontgoocheling van dinsdag hield ik de boog op inzet iets minder gespannen, ik trainde wel even hard als voordien, maar de gedreven levenstijl was toch iet wat geminderd. Ik starte dus vandaag met weinig ambitie in Wortegem. Ik hoopte dat het weer een belangerijke rol zou spelen, aangezien er redelijk wat wind stond, en het ook nu en dan regende. Ik had geen slechte benen en trok in de beginfase enkele keren mee in de ontsnapping. Na enkele ronden trok ik op kop door op Nokereberg (die we elke ronde op moesten), ik kom als eerste boven, en meteen daarna trek ik door met Ruben Pols en Tijs Delbaere. We maken niet snel veel voorsprong, en ik moet naar mijn idee ook te veel inspanning leveren.. We worden dan ook snel terug gegrepen. De hele koers werd het een komen en gaan van kleine ontsnappigen, weinige ontsnappigen houden het langer dan één ronde vol, en het lijkt af te stevenen op een massaspurt. Tot op enkele kilometers van de meet een tweetal nog in extremis weet weg te lopen. Tanguy Degroeve weet zijn medevluchter de baas en wint te wedstrijd. Ik kreeg op enkele ronden van het einde problemen met mijn wiel bij het rechtstaan, mijn wiel moet blijkbaar bijna volledig losgekomen zijn, en ik bleef dus uit schrik zoveel mogelijk zitten. In de spurt voor de tweede plaats vertrek ik vanuit 10e positie, maar al zittend sprinten moet ik nog een twintig tal plaatsen afgeven.. Het gevoel was goed, morgen start ik dicht bij huis, in Zerkegem.
Nationale Testtijdrit Borlo (01/05/2012)
14e plaats
Na het provenciaal kampioenschap, was ik er enorm op gebrand om vandaag mijn slechte tijdrit van Ruddervoorde recht te zetten. Ik zet op zich geen slechte tijdrit neer, maar ga gewoon té traag... De ontgoocheling is dus nòg groter dan op het PK, want ik word slechts 14e. Op zich geen slechte plaats, maar als ik vorig jaar nooit uit de beste drie eerstejaars scoorde in de tijdrit, is dit gewoon ondermaats. De oorzaak voor mijn tijdrit ligt hoogstwaarschijnelijk bij de conditie, die - bekeken op basis van mijn srm in vergelijking met vroeg op het jaar - nog een stuk lager ligt. De pijn aan de voet is misschien al weer verdwenen, maar de gevolgen blijven veel langer aanslepen. Gedurende die periode heb ik in plaats van conditie bij te winnen, conditie verloren... Mijn moraal zit nu echt wel onder nul, want ik had hier voor mezelf toch minstens op een podiumplek gerekend... Zaak is nu om de motivatie om te trainen niet kwijt te raken, en hopen dat ik binnen enkele weken weer mijn goeie niveau haal.
Tollembeek (03/04/2012)
opgave na lekke band
Omdat dinsdag de testtijdrit in Borlo op het programma staat, besloot ik morgen niet te koersen in Korbeek - Lo, maar wel m'n kans te gaan in een kermiskoers. Ik wilde de tegenstand niet schuwen, en trok naar Tollembeek, waar onder andere Nathan Vanhooydonck, Dries Van Gestel, Tiesj Benoot, Brent Luyckx,.. aan de start kwamen. Ik had een goed gevoel in de eerste ronde, maar nadien leek het alsof ik steeds slechter en slechter werd. Tot iemand opmerkte dat ik achteraan lek stond... Ik probeerde op een bijna lege tube verder te rijden tot ik mijn pa zou tegenkomen en de reservefiets kon nemen, maar net voor een afdaling was alle druk uit mijn tube weg, ik besloot geen risico's te nemen, en hield het voor bekeken. De voorbije weken kende ik niet zoveel geluk, wat wel wat op de moraal werkt.. De benen zijn goed, al worden alle mentale opdoffers de laatste tijd terug de grond in geduwt door mijn pech. Dinsdag staat de nationale Testtijdrit op het programma, wat echt een doel is, ik ga er helemaal voor, en hoop dat ik weer eens volledig vrij van al die kwalen kan koersen!
Nations Cup - Tour of Istria (Kroatië) (20-22/04/2012)
73e plaatsKort verslagje door mezelf: Voor mijn eerste keer met de nationale ploeg wilde vooral veel ervaring opdoen, en met een voldaan gevoel naar huis toe keren. Al kreeg mijn moraal al de eerste dag een grote deuk, toen ik eerst in een massaval, en even later nog eens op mijn eentje tegen de grond ging.
De volgende dag hoopte ik reeds iets recht te trekken, maar kreeg opnieuw een grote dreun, door het niet volledig hersteld, het te roekeloos met de krachten, of het te weinig eten, wie zal het zeggen.
Op dag drie lukte het mij wel om bij het peloton te blijven, en kon ik in de finale ook mee koers maken, wat mijn weekend toch nog goed maakte.
Ik wil vooral ook de coach , mecanicien en verzorgers bedanken voor deze unieke kans, en de supergoede zorgen. Ik heb ondanks de pech enorm veel bijgeleerd, en genoten van deze wedstrijd.
Rit 1: 117de plaats: Jan kon goed volgen vooraan in het peloton en had een goed gevoel bij het bergop rijden. Totdat er een Duitse renner voor hem viel en hij eroverheen viel. Bij het terugkeren op de peloton, tussen de wagens aan hoge snelheid, kwam hij een tweede maal ten val. Hij gleed uit tegen een stilstaande auto. Toen heeft hij zijn koers alleen verder moeten zetten en is hij gelukkig nog binnen tijd gearriveerd. Hij hoopt tegen morgen terug fit te zijn. Morgen staan er enkele pittige beklimmingen op het menu. Joachim Vanreyten werd 3de, Kevin Deltombe 17de, Maxime Farazijn 26ste, Dries verstrepen 92ste en Johan Hemroulle 111ste.
Rit 2:79ste Plaats: Op zwaarste klim van de dag mee met de eersten, daarna was er een stukje minder stijl en wilde hij naar zijn buitenblad schakelen. Maar de pech blijft hem volgen. Zijn ketting loopt telkens af, tot 5 keer. Hij komt uiteindelijk bij achtervolgende groep en vraagt aan Maxime of er nog een beklimming is, hij denkt van niet. Jan geeft alles, om terug naar de eerste groep te rijden. Er is toch nog een beklimming, Jan parkeert, waarschijnlijk heeft hij niet tijdig gegeten. De teleurstelling is groot. Kevin eindigt 8e, Joachim 9e, Dries 35e, Maxime 43e, Johan 93e.
Rit 3: 22ste plaats: Vandaag een dag zonder pech. Goed gekoerst, er was veel regen en wat wind. Met een groep van 48 renners voorop, enkel Dries verstrepen van de Belgen niet mee. Er reden 26 renners vandaag de koers niet uit. Direct na de wedstrijd is men naar de luchthaven vertrokken. Rituitslag: Maxime 5de, Johan 18de, Kevin 19de, Jan 22ste, Joachim 38ste, Dries Verstrepen niet aangekomen. Einduitslag: winnaar Mads Pedersen (Denemarken), Joachim Vanreyten 7de, Kevin Deltombe 10de, Maxime Farazijn 31ste, Jan 73ste, Johan Hemroulle 74ste.
Interclub Pommeroeul (15/04/2012)
19e plaats
Om de voorbije week samen te vatten: tegenslag na tegenslag, moraal bijna aan de grond. Het liep voor geen meter op training en ik vreesde al de komende (mooie) wedstrijden. Toch kwam er gisteren tijdens het losrijden weer een sprankeltje hoop, het vlotte weer lekker en ik startte met goede moed. Met veel wind en een heuvelend parcours stond toch wel al wat -meer spek naar mijn bek- op het programma. En of het zo was. Op de eerste helling van de dag rijd ik naar een omvangrijke groep die wat voorsprong had genomen, ik ga vrijwel meteen richting de kop en trek door om het gat wat uit te diepen. Tot mijn verbazing zit even later slechts één renner meer in mijn wiel. Een renner van de Amerikaanse selectie. Snel komt nog een renner van DCM en Lindsay De Vylder aansluiten. We diepen onze voorsprong uit tot bijna een minuut, maar intussen sloten nog wat renners aan. Waaronder Jelle Feys, Glen Cauwelier,Floris Thore, Davy Gunst en een renner van KDL - trans. We draaien goed rond en hebben op een gegeven ogenblik anderhalve minuut op enkele achtervolgers en meer dan twee minuten op het peloton. Wat niet het sein is om te vertragen, maar dat deden mijn medevluchters toch. Sommigen begonnen de benen al te sparen, we waren in tussen al op de plaatselijke ronden en onze voorsprong slonk zeer snel. Want alleen Jelle Feys, Glen Cauwelier en ikzelf reden nog vol door. Op één ronde van het einde komt dan een omvangrijke groep aansluiten. Even later worden we nog eens bijgehaald zodat we met 24 renners richting streep gaan. De renner van KDL – trans (die al enige tijd weigerde over te nemen) haalde het slim voor Jasper Dult en Mathieu Van der Poel. Jammer, doodjammer dat we nog bijgehaald werden, anders had er zeker een kans ingezeten op de overwinning. Al ben ik al super tevreden dat ik weer zo vlotjes meerijd. Dat belooft voor de komende weken... (we werden tijdens de wedstrijd ook gefilmd, dus ik hoop ook het videoverslag snel te kunnen plaatsen!)
Nations Cup Tour of Istria (20-22/04/2012)
/
Normaal gezien waren de plannen om binnen twee weken naar Frankrijk te trekken om daar de Trophée Centre Morbihan te rijden (waar ik vorig jaar 5e werd in de tijdrit) maar ik werd door bondscoach Carlo Bomans geselecteerd om deel te nemen aan de Nations Cup wedstrijd Tour of Istria in Kroatië. Ik zal daar een ploeg vormen met Kevin Deltombe, Maxime Farazijn, Joachim Vanreyten, Dries Verstrepen en Johan Hemroulle. Ik kijk er enorm naar uit, want dit is toch wel een droom, en wordt ongetwijfeld een unieke ervaring!
Oostrozebeke (09/04/2012)
8e plaats
Vooraf was het doel vooral om een goed gevoel op te doen en eens goed in mijn reserves te tasten als training. Aangezien ik de voorbije week superslecht was zelfs op training, hoopte ik op beterschap. Het goot de hele wedstrijd water, en er was enorm veel wind. Na enkele ronden vormt zich een kopgroep van een 8 tal renners, ikzelf zit in een tegendemarrages, waar even later ook ploegmaat Thieme van Ruymbeke komt aansluiten. Even later weten we de kloof naar voor te dichten, echter eenmaal daar, zat ik er wat door (vreemd, want mijn hartslag was enorm laag). Net op dat moment rijden in schuifjes 8 renners weg. Thieme en ikzelf waren niet mee, en het leek er naar uit te zien dat we (na het uitvallen vooraan van een renner) op plaats 7 en 8 zouden stranden. Echter op één ronde van het einde bedraagt onze achterstand 1 minuut, maar het lijkt alsof we dichter komen op de leiders, die na een zware wedstrijd er al behoorlijk doorzaten. Ik vroeg Thieme als hij nog de frisse benen had, hij spartelde wat tegen, maar ik besloot mijn kas leeg te rijden, en hem tot vooraan te brengen. Zo gezegd zo gedaan, in de laatste bocht komen we aansluiten, en meteen wordt de sprint op gang getrokken. Thieme wint de wedstrijd, ik word 8e. Supertevreden dat ik dit voor hem kon doen!! Het gevoel was behoorlijk, al was ik nog verre van super, het begint te komen. Volgende week rijd ik de inter-club in Pommeroeuil wat toch nog wel iets anders zal zijn; al was deze wedstrijd door de weersomstandigheden zeker niet te onderschatten! (Door die weersomstandigheden nam mijn vader geen foto's; je kan er wel vinden hier.)
PK Tijdrijden Ruddervoorde (03/04/2012)
12e plaats
Het provenciaal kampioenschap tijdrijden. Ik zou liegen als dit voormij geen doel was, al sinds vorig jaar speelde deze wedstrijd in mijn hoofd (samen met natuurlijk alle andere tijdritten). Ik stond twee weken terug perfect op schema om dan ook een knalprestatie neer te zetten, al werd mijn vertrouwen de laatste twee weken eerder wantrouwen toen ik na Aalst - Sint - truiden de hele week, maximum 3 à 4 uurtjes per nacht had kunnen slapen. Ik kreeg een reeks medicatie voorgeschreven die zonder twijfel nog in mijn syteem zou zitten. Toch had ik een super gevoel in de opwarming, het liep super en mijn vertrouwen groeide met de minuut. Ik stond dus met volle moed in de startblokken, maar nog geen kilometer ver, voelde ik dat ik niet in mijn (normale) ritme kwam. Mijn trapferquentie lag duidelijk lager dan normaal, en achteraf vertelde mijn wattagemeter ook enorm veel, ik trapte zelfs iets minder dan in de voorbereidende trainingen. Mijn tussentijd leek nog de goeie richting uit te gaan, maar naarmate de wedstrijd vorderde liep mijn energie leeg. Ik klokte uiteindelijk een (voor mij) barslechte tijd neer. Tranen waren niet meer te bedwingen, ik had mijn PK al verloren twee weken geleden.. Nu blijf ik echter niet bij de pakken zitten, op 1 mei staat mijn volgende tijdrit op het programma (te Borlo), waar ik deze barslechte prestatie zal rechtzetten.
Aalst - Sint-Truiden (IC) (25/03/2012)
76e plaats
Wat vooraf ging..
Maandagochtend omstreeks 9u kon mijn seizoen voorbij geweest zijn... In de les volleybal sloeg ik stomweg mijn voet over, met als gevolg dat ik een hele dag amper kon stappen, en mijn enkel enorm dik stond. Eenmaal thuis snelden we naar het ziekenhuis waar de spoedarts me pijnlijk nieuws melde: Een niet verplaatste breuk/barst van mijn kuitbeen ter hoogte van mijn enkel, "drie weken gips" was zijn conclusie. Ik was ontroostbaar, maar na raadpleging van een andere dokter kwam 3 dagen gips uit de bus, en daarna met een brace of tape fietsen, last zou onvermijdelijk zijn, maar ik moest en zou doorbijten. Woensdag kon ik al voor de eerste keer de fiets op, en maakte de dagen daaropvolgend veel progressie in mijn 'revalidatie'. Dan gisteren, de avond voordien, raakte ik moeilijk in slaap, door steeds stekende pijn, pas na middernacht kon ik de slaap vatten, wat ongetwijfeld mijn resultaat zou beïnvloeden.
Dan de dag zelf, 's ochtends kon ik nog snel naar kinesist Tom Veys, die mij speciaal voor de koers intapete, het zou mij van pijn moeten onthouden, al was er geen twijfel over mogelijk dat ik bij het optrekken niet volledig zou kunnen doorgaan. Al snel in de koers probeer ik enkele keren mee te glippen, maar de benen waren verre van 100% en wanneer we na 36 kilometer een 1,5km lange kasseistrook voorgeschoteld krijgen, zak ik volledig terug uit schrik om me te bezeren. Dat heeft me echter weinig goed gedaan, ik kom uit de kasseistrook in de 3e groep van het peloton ,en de twee groepjes voor me draaien de gashendel open. Mijn groepje draait wel goed rond, maar komt geen meter dichter. Ik besluit me in één keer voluit naar de tweede groep te begeven. Dat koste mij veel krachten, maar ik wist wel als een van de enigen terug te keren. Even later kwam alles terug samen, maar ik heb niet veel van de koers meer gezien. Vooral een sterke Kevin Nobus van onze ploeg was constant attent en voorin, jammer genoeg werd hij genekt door 2 lekke banden, ook Laurents Clement was mee, maar had ook met pech af te rekenen. Ik probeerde nog wel eens iets, maar er zat niet veel dash meer op. Vooral door het onnatuurlijk optrekken, en mijn been, kreeg ik stilletjesaan krampen, en bolde zo op een anonieme plaats achteraan in het peloton binnen... Ik maak me geen zorgen, het vorderd wonderwel goed. Volgende week geen koers, want de dinsdag daarop volgend komt het Provenciaal Kampioenschap tijdrijden, daar keek ik al heel de winter naar uit, en wist voor maandag dat ik zonder twijfel zou schitteren, het valt nu wel af te wachten hoe ik evolueer, ik hoop dat ik terug de oude ben, maar we mogen zeker niet te overhaast zijn. Foto's
Kattenkoers Ieper (IC) (11/03/2012)
4e plaats
Vorige week kwam ik met een dubbel gevoel naar huis, supertevreden met mijn prestatie, maar toch in het achterhoofd de drang naar meer. Ik kreeg op het einde van de week ook hevig last van zadelpijnen, maar met een dagje rust kwam alles toch nog in orde. Zo trok ik vandaag van start in Ieper voor een relatief korte interclub over 87 kilometer, met daarin ondermeer de Rodeberg en de Kemmelberg. Al vrij snel in de wedstrijd probeer ik mee de forsing te voeren, maar alles blijft, buiten een 10tal vroege vluchters samen. Ik besluit om in de tegenaanval te gaan even voor de monteberg, maar het peloton laat niet begaan. Op de monteberg zelf kom ik door een dom manoeuvre van een tegenstander bijna ten val, maar verlies geen plaatsen. (ik zat immers al niet goed vooraan) En dat werd ook duidelijk op de Kemmelberg. De hellig is niet meteen mijn favoriete, en ik kan dus ook maar weining plaatsen goed maken. Na de afdaling kom je dan natuurlijk tot de conclusie, dat je niet bij de eerste groep zit. Gelukkig komt mijn groepje terug aansluiten. Ik probeer daarna met vele demarrages mee te schuiven - aangezien ik mijzelf geen kans geef in de spurt - maar alle pogingen lopen dood. Tijd om mijn finale jump af te wachten dus... op één kilometer van de meet schiet ik er vandoor, ik kan meteen een goed ritme vinden en hoopte achter mij eventjes een moment van twijfel te zien, echter toen ik omkeek zag ik hoe één renner met het volledige peloton in zijn spoor naar mij toe trok... Spijtig, een gemiste kans dacht ik toen. Ik probeer me toch nog voorin te posteren, het was immers niet ver meer naar de meet, en ik kan mij rond de 15e positie handhaven om te beginnen sprinten. Naar mijn beste idee kon ik dan toch hoogstens de top 20 halen. Ik zat toch fout, ik kan super uitkomen van achter de rug en sprint zowaar opeens mee op de eerste lijn. Eventjes te laat dan toch, want daar was de meet al. Ik strand op een 4e plaats, naar mijn sprinterskwaliteiten was dat uitmuntend! Maar des te dichter je komt, des te ontgoochelder je mag zijn! Maxime Farazijn wint na vorige week in Lillers, nu zijn tweede interclub, voor de fransman Kowalski en Kevin Deltombe. Volgende week doe ik het eventjes rustiger aan en beperk ik mij tot trainen, dus de volgende afspraak wordt Aalst - Sint Truiden. Foto's
Lillers (Frankrijk) (04/03/2012)
5e plaats
Na vorige week, de goeie benen te hebben, maar een minder resultaat, trok ik met volle moed richting de inter-club in Lillers (Noord-Frankrijk). Waar ik vorig jaar 24e werd, op ruim 9 minuten! Een parcours dat normaal gezien geen massasprint zou toelaten. Al van in de start nemen Merlijn Decoster en Kenny Bouvry de benen, ik houd mij rustig in het peloton en probeer de koers te controleren. Na ongeveer 30 kilometer ga ik toch in de aanval met een groepje van 9, (schoolmakker Michael Cools, Jasper Dult, Edward Planckaert Laurent Pieters en Merlijn Decoster en nog 2 Fransen) al snel loopt onze voorsprong op tot anderhalve minuut. Wanneer enkele renners het ronddraaien voor bekeken houden, komt een omvangrijke groep terug, en nog geen 5 minuten later is een bijna volledige samensmelting een feit! Alles te herdoen dus! Mààr dat is buiten Maxime Farazijn, Benjamin Declercq, Tiesj Benoot en ikzelf gerekend. Vrijwel meteen nemen we het hazenpad, even later komen nog enkele renners aansluiten en komen we met een groepje van 12 voorop. Intussen zijn we genaderd tot op 10 kilometer van de meet. Een groepje Avia-renners vormt een treintje, om vervolgens een gat te laten vallen op Pioter Havik. Ik reageer, maar krijg de volledige groep mee, dus laat begaan. Meteen daarna springen Maxime Farazijn, Benjamin Declercq en Tiesj Benoot naar Havik toe. Ik mag niet meer wachten, en dicht snel de kloof, ook Michael Cools kan dat even later ook doen. Zo stormen we met z'n zessen naar de meet, ikzelf zit totaal in de minderheid tegen 3 Avia's en 2 Dj-Matic renners, en probeer wat te slepen, tot ongenoegen van de anderen, ook elke demarrage die ik zet wordt meteen afgestraft. Ik onderga dan de spurt, en word uiteindelijk 5e, Maxime wint, Tiesj wordt tweede, Benajmin derde, Michael vierde, en Havik zesde. Op 62 kilometer nam ik ook een tussenspurt voor mijn rekening, en kon dan toch op het podium voor een beker! Mooie troostprijs! Foto's
filmpje van Benjamin Declercq
Kuurne Brussel Kuurne (26/02/2012)
32e plaats
Vandaag Kuurne - Brussel - Kuurne, de échte opener van het seizoen, ik kom met goeie moed aan de start, voor de 119 kilometer lange interclub. Al vroeg in de wedstrijd rijdt een groepje van een 5tal renners weg (toch zal Gianni Bossuyt ruim 65 kilometer voorop rijden), niet meteen een bedreiging, en men laat begaan. Ik kan mij goed voorin posteren en kan vrij makkelijk met de beteren over de eerste hellingen. Op de kruisberg verwacht ik een eerste test van de concurrentie, en zo ook gebeurde het, een sterke Maxime Farazijn neemt het peloton op sleeptouw, ikzelf weet mij bij de eerste 5 te posteren, en ben dus mee met de eerste groep, maar veel te snel komt alles terug samen... Het zelfde verhaal op Côte de trieu , en op de varentstraat. Er was duidelijk te weinig wind om een echte schifting te maken. Ook op terugweg naar Kuurne regent het demarrages, niets krijgt ruimte... Tot wanneer ik met een 5tal kan wegrijden, met daarin ploegmaat Baptist Vermeulen, toch krijg ik te weinig hulp, en zijn we er aan voor de moeite op 5 kilometer van het einde, ik probeer nog even door te gaan met 2 (onder het motto dat er op zo'n moment geen weg meer terug is) maar word op iets meer dan 4 kilometer van de meet gegrepen. Op drie kilometer van de meet rijdt een groepje met Pioter Havik en Niels Vanderaerden als meest bekenden weg. Zij halen het wel tot aan de meet, waar Niels Vanderaerden het haalt. Baptist wordt 15e, kevin Nobus 28e en ikzelf 32e. Foto's
Clubkampioenschap Meulebeke (19/02/2012)
1e plaats
Na een lange winter van hard werken en diep verlangen naar de koers was het dit weekend eindelijk zover. Het clubkampioenschap in Meulebeke, die als jaarlijkse gewoonte dit jaar toch een ander deelnemersveld kende. Maar liefst 5 ploegen gingen van start, met 61 deelnemers. Meer een kermiskoers dan een clubkampioenschap dus! Het beloofde van vooraf aan geen gemakkelijke koers te worden. Ik werd al van start af aan geviseerd en men rekende mij als één der favorieten. Het vertaalde zich dan ook volledig in de koers, waar geen enkele van mijn demarrages ook maar een beetje kans kreeg. Het bleef demarrages regenen, maar het bleef behoorlijk gesloten. Op enkele ronden van het einde reden een groepje van 5 weg, met daarin als belangrijkste namen: Tjorven Desplenter en Jelle Feys. Niet zomaar een ontsnapping dus, zeker wanneer ze op drie ronden van het einde nog een slordige 30 seconden voorsprong hadden. Het sein om in het peloton werk te maken van de tegenreactie. Op korte tijd werd het gat gedicht en vormde zich eventjes een groepje van een tiental renners, met daarin toch alle favorieten. Maar ook dat draaide na enkele kilometers op niets uit. Intussen waren we op iets meer dan één ronde van het einde en moest ik dus werk maken van een ontsnapping. Ik kreeg voor de eerste keer ruimte en bouwde die al snel uit. Even later wist Jelle Feys als enige zijn wagonnetje aan te haken en kregen we al snel een mooie voorsprong. Jelle had al veel gegeven in de vorige ontsnapping, en liet het meeste kopwerk aan mij over. Op één kilometer van de meet kom ik niet meer uit het wiel, ik wil immers niets aan de verrassing overlaten. Toch wanneer Jelle op zo'n 200 meter van de finish aanzet, kom ik meteen sterk over, maar ga terug zitten, Jelle komt terug in mijn wiel en ik probeer een tweede keer door te trekken, zonder succes. Jelle komt naast, tot zo dicht dat we aan de meet beiden op onze jump moesten rekenen, en er geen direct uitsluitsel was over wie de overwinning mee naar huis nam. Even later kwam toch het verlossende nieuws, en zo is wellis waar officieus, de eerste zege van het seizoen binnen! Foto's
